Welcome to Air Deccan

Good morning, Ladies and Gentlemen.

This is your captain PATEL welcoming both seated and standing passengers on board of Air Deccan.

We apologize for the four-day delay in taking off, it was due to bad weather and partly due to the search for a missing tyre.

This is flight 717 to Mumbai. Landing there is not guaranteed, but we will End up somewhere in India. And, if luck is in our favor, we may even be landing on your village!

We have an excellent safety-record. In fact, our safety standards are so high, that even terrorists are afraid to fly with us! It is with pleasure; I announce that, starting this year, over 30% of our Passengers have reached their destination.

If our engines are too noisy for you, on passenger request, we can arrange to turn them off. To make your free fall to earth pleasant and memorable, we serve Complimentary DHARU and Wada paaw. For our not-so-religious passengers, we are the only airline who can help you find out if there really is a God!

We regret to inform you, that today's in-flight movie will not be shown as we forgot to record it from the television. However, for our movie buffs, we will be flying right next to Kingfisher Airline, where their movie will be visible from the right side of the cabin window.

There is no smoking allowed in this airplane. Any smoke you see in the Cabin is only the early warning system on the engines telling us to slow down!

In order to catch important landmarks, we try to fly as close as possible. For the best view, if however, we go a little too close, do let us know. Our enthusiastic co-pilot sometimes flies right through the landmark!

Kindly be seated, keep your seat in an upright position for take-off and fasten your seat-belt. For those of you who can't find a seat-belt, kindly fasten your own belt to the arm of your seat. And, for those of you who can't find a seat, do not hesitate to get in touch with a stewardess who will explain how to fasten yourself to your suitcase.

You might not hold good cards.....but play well those that you hold.

A wealthy man decided to go on a safari in Africa.He took his faithful pet Dachshund dog along for company.

One day, the dachshund starts chasing butterflies and before long the dachshund discovers that he is lost.Wandering about, he notices a leopard heading rapidly in his direction with the obvious intention of having lunch.

The dachshund thinks, "I'm in deep trouble now! Then he noticed some bones on the ground close by and immediately settles down to chew on the bones with his back to the approaching cat. Just as the leopard is about to leap, the dachshund exclaims loudly, "Boy, that was one delicious leopard. I wonder if there are any more around here?" Hearing this, the leopard halts his attack in mid-stride, as a look of terror comes over him, and slinks away into the trees.

"Whew," says the leopard. "That was close. That dachshund nearly had me."

Meanwhile, a monkey who had been watching the whole scene from a nearby tree figures he can put this knowledge to good use and trade it for protection from the leopard. So, off he goes. But the dachshund saw him heading after the leopard with great speed, and figured that something must be up.

The monkey soon catches up with the leopard, spills the beans and strikes a deal for himself with the leopard. The leopard is furious at being made a fool of and says, "Here monkey, hop on my back and see what's going to happen to that conniving canine."

Now the dachshund sees the leopard coming with the monkey on his back and thinks "What am I going to do now?" But instead of running, the dog sits down with his back to his attackers, pretending he hasn't seen them yet... and just when they get close enough to hear, the dachshund says........ ......... "Where's that damn monkey? I sent him off half an hour ago to bring me another leopard."

You might not hold good cards.....but play well those that you hold.

Management Rules (Have Fun!!)

Rule 1. - The Boss is always right. *
Rule 2. - If the Boss is wrong, see rule 1.

* Those who work get more work. Others get pay, perks, promotions & 6.30 bus.

* Ph.D. stands for "Pull Him Down". The more intelligent a person, the more hardworking a person, the more committed a person; the more number of persons are engaged in pulling that person down.

* If you are good, you will get all the work. If you are really good, you will get out of it.

* When the Bosses talk about improving productivity, they are never talking about themselves.

* It doesn't matter what you do, it only matters what you say you've done and what you are going to do.

* Don't be irreplaceable. If you can't be replaced, you can't be promoted.

* The more crap you put up with, the more crap you are going to get.

* If at first you don't succeed, try again. Then quit. No use being a damn fool about it.

* When you don't know what to do, walk fast and look worried.

* Following the rules will not get the job done.

* If it weren't for the last minute, nothing would get done.

* Everything can be filed under "Miscellaneous".

* No matter how much you do, you never do enough.

* You can do any amount of work provided it isn't the work you are supposed to be doing.

* In order to get a promotion, you need not necessarily know your job.

* In order to get a promotion, you only need to pretend that you know your job.

* The last person that quit or was fired will be held responsible for everything that goes wrong.

తెలివి ఎవరి సొమ్ము?

వివేకం ఒకరి సొత్తు కాదు. కాస్తో కూస్తో తెలివి తేటలు అందరికీ ఉంటాయి. మోతాదుల్లోనే తేడాలు. కొందరికి తెలివి తేటలు అధికంగా ఉంటాయి. మరికొందరు అంత తెలివిగా ఉండరు. అతితెలివి కలవారితోను ఇబ్బందే, తెలివితక్కువ వారితోనూ కష్టమే. అమాయకత్వాన్ని మంచితనంగా భావిస్తే అసలు ఇబ్బందే ఉండదు. పరమానందయ్య శిష్యులను ఈ కోవలోకి చేర్చవచ్చు. తెలివి ఒకరి సొమ్మా తోట సుబ్బమ్మా- అంటూ నిలవేశాడట ఓ సుబ్బారాయుడు. తెలివి ఏ ఒక్కరి సొత్తు కాకపోయినా తామే చాలా తెలివికలవాళ్లమనే అహం కొందరిలో ఉంటుంది. ''చెయిముట్టు సరసం అంటే నాకు కరచరణాలు ఆడవు కాని వ్యవహారాలంటే చెప్పు యెత్తుకి ఎత్తు ఇంద్రజాలంలా ఎత్తుతాను...'' అంటాడు రామప్ప పంతులు. అంతటి తెలివితేటలు కలవాణ్నీ- ''యీ రామప్పపంతులు చిక్కులకు జాకాల్ తెలివికి బిగ్ యాస్...'' అంటూ వర్ణిస్తాడు గిరీశం. ఆ వర్ణనకు మధురవాణి విరగబడి నవ్వుతుంది. తెలివితేటలు అధికమైనప్పుడూ అభాసుపాలయ్యే అవకాశం ఉంది. అతడు పైలాపచ్చీసు పురుషుడు. సినిమాలనీ షికార్లనీ తెగ తిరుగుతుంటాడు. భార్యను మాత్రం గడప దాటనివ్వడు. ఆవిడ సూక్ష్మగ్రాహి. భర్త అనుమానం పిశాచి అని తెలుసు. అతని అనుమానానికి అడ్డకట్టవేసి ఇంటిపట్టునే కట్టి పడెయ్యటానికి మంచి ఉపాయం కనిపెట్టింది. ''ఇంట్లో ఏం తోచటంలేదండీ. ఏ సినిమాకైనా వెళ్దాం. మీకు వీలుకాకపోతే పక్కింటి పిన్నిగారితో వెళతాలెండి...'' అంటుంది. అంతే- ఆ తరవాత రెండు రోజులు మానవుడు గడప దాటడు!
స్త్రీ పురుషుల మధ్య ఎవరు ఎక్కువ, ఎవరు తక్కువ అన్న వివాదం ఆదినుంచీ రగులుతూనే ఉంది. తెలివితేటల విషయంలో మగవారూ ఆడవారూ ఒకరితో మరొకరు పోటీ పడుతూనే ఉన్నారు. ''అతడు ఆమెల ఫైటు, అతివ ఛాన్సులు బ్రైటు, ఆడదెపుడూ రైటు...'' అన్నారు ఆరుద్ర. సృష్టిలో స్త్రీ పురుషులిద్దరూ సమానమే అయినప్పటికీ ప్రతి విషయంలోనూ మగవారు ఆడవారు పోటీపడుతుండటం మొదటినుంచీ జరుగుతూనే ఉంది. ''మావారు నే గీచిన గీటు దాటరు'' అని గర్వపడుతుందా ఇల్లాలు. అంతకంటె రెండాకులు ఎక్కువ చదివిన శ్రీమన్నారాయణుడు ఫ్రెండ్సుతో పేకాడి బార్‌కు కూడా వెళ్ళి అర్ధరాత్రి తూలుకుంటూ ఇంటికొచ్చి ''ఆఫీసులో పని ఎక్కువగా ఉంది. ఊపిరాడటం లేదు. తల బద్దలు కొట్టేస్తుంది...'' అంటూ నటసమ్రాట్‌లా నటించేస్తుంటే- నమ్మేస్తుంది అమాయకురాలు. అయ్యగారి బూట్లు విప్పటంతో పదసేవ ప్రారంభించి వేడివేడిగా కాఫీ కలిపి ఇచ్చి, బతిమాలి అన్నం తినిపించి జోలపాట మినహాగా పవళింపు సేవ పూర్తిచేస్తుంది. ఇటువంటి సందర్భాల్లో ఆలుమగలులో ఎవరు ఎక్కువ తెలివితేటలు ప్రదర్శించారన్నది విజ్ఞులు తేల్చాల్సిన విషయం. అసలు రసజ్ఞులెవరూ ఇటువంటి ముచ్చట్ల జోలికి పోయి తీర్పులివ్వటానికి సిద్ధపడరు. తెలివితేటల సంగతి పక్కన పెడితే మాటల్లో మాత్రం అతివే మేటి. ''ఆటల పాటల పేటికలారా, కమ్మని మాటల కొమ్మల్లారా...'' అని గురజాడ అననే అన్నారు. మధురవాణి వంటి పేర్లు ఆడవారికే ఉన్నాయి కాని అటువంటి భావం స్ఫురించే పేర్లు మగవారికున్నట్లు ఎక్కడా దాఖలాలు లేవు.

''ఆడది మెచ్చిందే అందం మొగాడి కన్ను మసక'' అంటుంది మధురవాణి 'కన్యాశుల్కం' నాటకంలో. కళ్ళ విషయంలో ఏమో కాని మెదడు విషయంలో మాత్రం మగవారిదే పైచేయి. అలాగని శాస్త్రజ్ఞుల అధ్యయనంలో తేలింది. ఇప్పటివరకు మేధ విషయంలో స్త్రీ పురుషులిద్దరూ సమానులే అన్న అభిప్రాయం ఉండేది. ఆ అభిప్రాయం సరికాదని బుద్ధిబలంలో మగవారే ఆడవారికంటె ముందుంటారని బయటపడింది. వెస్టర్న్ అంటారియో విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన శాస్త్రజ్ఞుల బృందం మనస్తత్వ శాస్త్రజ్ఞుడు జె.ఫిలిప్ రష్టన్ నేతృత్వంలో జరిపిన పరిశోధనల్లో ఈ విషయం వెల్లడైంది. ఈ బృందం 17 నుంచి 18 సంవత్సరాల మధ్య వయసున్న లక్షమంది యువతీ యువకులను పరీక్షించి ఈ నిర్ణయానికి వచ్చింది. ఆ యువతీ యువకులందరికీ రకరకాల ఐ.క్యు. పరీక్షలు నిర్వహించారు. యువతుల కంటె యువకులే నాలుగైదు పాయింట్లు ముందున్నట్లు రుజువైంది. సామాజిక, ఆర్థిక సంబంధాల్లో అనేక అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకొని పెట్టిన పరీక్షలన్నింటా మగవారే ఎక్కువ తెలివితేటలు ప్రదర్శిస్తున్నట్లు బయటపడింది. లోగడ ఓ పరిశోధనలోనూ ఇటువంటి ఫలితాలే వచ్చాయి. శైశవ బాల్యదశల్లో తెలివితేటలరీత్యా ఆడపిల్లలకు మగపిల్లలకు ఆట్టే తేడా కనిపించకపోయినా యౌవన ప్రాదుర్భావ సమయం నుంచీ మార్పులు కనిపిస్తున్నాయని తేటపడుతోంది. ఇందుకు కారణం ఆడవారికి మగవారికి మెదడు పరిమాణంలో ఉండే తేడా కూడా కావచ్చంటున్నారు. దేహబలం, బుద్ధిబలాల్లో మగవారే ఆధిక్యాన్ని కలిగి ఉన్నా, వాక్చాతుర్యంలో అమ్మాయిలదే మొదటి స్థానమని శాస్త్రజ్ఞులూ అంగీకరిస్తున్నారు. మాటల్లో మగవారు మగువలతో పోటీపడలేరని అంతా ఒప్పుకొంటున్నారు. ఆ విషయం తెలుసుకోవటానికి పెద్దగా పరిశోధనలు అక్కర్లేదనే విషయం అందరికీ తెలిసిందే

Barber Vs God

A man went to a barber shop to have his hair and his beard cut as always.

He started to have a good conversation with the barber who attended him.

They talked about so many things and various subjects.

Suddenly, they touched the subject of GOD.

The barber said : "Look man, I don't believe that GOD exists as you say so."

"Why do you say that?" Asked the client.

"Well, it's so easy, you just have to go out in the street to realize that GOD does not exist. Oh, tell me, if GOD existed, would there be so many sick people? Would there be abandoned children? If GOD existed, there would be no suffering nor pain. I can't think of a GOD who permits all of these things."

The client stopped for a moment thinking but he didn't want to respond so as to prevent an argument. The barber finished his job and the client went out of the shop.

Just after he left the barber-parlour he saw a man in the street with a long hair and beard (it seems that it had been a long time since he had his cut and he looked so untidy).

Then the client again entered the barber-parlour and he said to the barber : " Know what? Barbers do not exist."

"How come they don't exist?"-asked the barber.

"Well I am here and I am a barber."

"No!" - the client exclaimed. "They don't exist because if they did there would be no people with long hair and beard like that man who walks in the street."

"Ah, barbers do exist, what happens is that people do not come to me."

"Exactly!"- affirmed the client."That's the point. GOD does exist, what happens is people don't go to Him and do not look for Him that’s why there's so much pain and suffering in the world."

Hi ..read this it's really good and funny....... ......... ......... .....

CHIRU : Nuvvu 3 slips pettu maro mugguriki 3 slips petamani cheppu.

MAHESH BABU: Yenni slips petamani kadhu annaya Question digginda leda.

SAI KUMAR: Kanipinche e 3 papers Question paper Main paper,Additional
paper ithe. Kanipinchani a 4 va paper era Slip aaaa.

BALAKRISHNA: Kumaraswamy, Gopalaswamy, Nagendraswamy ila mugurru slippulu petti dorikipotte esari slip petevadu kani dorikevadu
kakudani mokki mari petadu ra ma nanna slipswamy ani....

UDAY KIRAN: chi chi me lecturers unnare malanti students ni eppudu
encourage cheyaru.repu ide exam hall lo me mundu slip
petti rasi ma youth power ento chupista.

VENKATESH: any exam center single slip ganesh haaaaa.

RAVI TEJA: dialogue from idiot Oi E school ki ento mandi lecturers
vastu untaru potu untaru kani chanti gadu localllllll.
Tiyandi ra slipulu.

JR NTR: E college lo modata slip petindi ma tatta. Dorikindi ma
tatta. vatitho merenti sir nannu pekedi.

PRABHAS: endi oka slip ivandi Endi oka question chupinchandi me
hand writing chala Bagundi endi please endi chupinchandi.

PAWAN KALYAN : akkada oka china paper undi anta adi memu chusam anta ha
Main sheet paper lo ni bhagame. Slip paper lo ni
bhagame. Main sheet chuste kopam raledu Slip chuste
kopam vachindi. Enduku ani nennu prasnistunanu anteeeee

RAMCHARAN TEJA: Questions ekkuva ina paravaledu lecturer ,slip lu
takkuva kaniku.

మర,గింజలు, పిండి --జీవితం

మరలో గింజలు... గిరగిరా శబ్దం... బుట్టలో మెత్తని పిండి!
ఆ దృశ్యం తులసికెప్పుడూ అపురూపమే!
ఆమె తండ్రిది పిండిమర వ్యాపారం.
చిన్నప్పుడు, గింజ పిండిగా మారే పద్ధతి విచిత్రంగా అనిపించేది.
పెద్దపెద్ద కళ్లతో అబ్బురంగా చూసేది.
వయసు పెరిగేకొద్దీ ఆలోచనలు విస్తరించేకొద్దీ సత్యం బోధపడింది.
....... దాన్ని జీవితానికి అన్వయించుకుంది.
మర... జీవితం! గింజ... మన కల!
పిండి... కృషి ఫలితం!
గింజను బట్టే పిండి. యద్భావo తద్భవతి!

A small love story...........

VALUE EACH MOMENT

TOJY MANDAPAM

Everyone is familiar with the adage, "time and tide wait for no man". Our life is made up of a fraction of seconds, minutes, hours, days, weeks, months and years. We should utilise each fraction of our time well.

John Erskine, author, professor, and lecturer had said that he learned the most valuable lesson of his life when he was 14.

His piano teacher asked him for how long he had practised. The boy replied that he practiced for an hour or more.

"Don't do that," warned the teacher. "When you grow up, time won't come in long stretches. Practise whenever you can — five or 10 minutes before school, after lunch, between chores. Spread the practice through the day, and music will become a part of your life."

Erskine stated that the observance of this advice enabled him to live a comparatively complete life as a creative writer, outside his regular duties as an instructor. He wrote most of Helen of Troy, his most famous work, while commuting to work.

Time management consultant Anotonio Herrera asked the participants in a seminar: "If we had to buy time, would there be any difference in how we would spend it? Would the days of our lives be used more wisely? What if you had to pay an advance of Rs. 1000 an hour for the time allotted to you? Would you waste it?" The answer should be obvious.

Time is precious. It is not to be wasted. Ruskin says, "Time is more precious than any other precious stone." A moment lost is lost forever. So value each moment, as this poem so beautifully communicates:

To realise the value of one year,
Ask a student who failed in his or her final exams
To realise the value of one month
Ask a mother who gave birth to a premature baby
To realise the value of one week
Ask an editor of a weekly magazine
To realise the value of one day
Ask a daily wage labourer who has six children to feed
To realise the value of one hour
Ask the lovers who are waiting to meet
To realise the value of one minute
Ask a person who missed his train
To realise the value of one second
Ask the person who survived an accident
To realise the value of one millisecond
Ask the person who won a silver medal in the Olympics.

తెలుగువాడి వేదన

-శంకరనారాయణ
తెలుగువాడు ఆరోగ్యానికి ఇచ్చే ప్రాధాన్యం అంతా ఇంతా కాదు. 'ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం' అని తేల్చి చెబుతాడు. చిన్న జబ్బునైనా తేలిగ్గా చూడడు.పడిశం పదిరోగాల పెట్టు అని కాస్త దూరంగా ఉంటాడు. ముక్కూమొహం చూసేటప్పుడూ జలుబు ఏమైనా ఉందా అని నిశితంగా చూడ్డం ఈమధ్య అలవాటు చేసుకున్నాడు. ఆబాలగోపాలమూ ఇదే వరస!

పూర్వకాలంలో మునులు తపస్సును 'ముక్కు మూసుకుని' ఎందుకు చేసేవారని ప్రశ్నిస్తే- 'స్వైన్‌ఫ్లూ భయంతోనే' అని తెలుగునాట చిచ్చరపిడుగులు జవాబు చెబుతున్నారు. ఈరోజుల్లో అయితే శుభ్రంగా ముక్కుగుడ్డలు వాడుకునేవాళ్లు అంటున్నారు. ప్రజలు స్వైన్‌ఫ్లూతో బాధపడుతుంటే- ప్రభుత్వం మాత్రం 'స్వయం ఫ్లూ'తో బాధపడుతోందని, ఆరోగ్యం 'యావత్తు'పోయి ఆ 'రోగం'తో బాధపడుతున్నవారు విమర్శిస్తున్నారు. మనది అపరిశుభ్ర దేశమనీ, ప్రపంచంలోని చెత్త అంతా ఇక్కడే పేరుకుంటుందనీ ఖండఖండాంతరాల్లో ఒకటే ప్రచారం! విదేశాలన్నీ పరిశుభ్రంగా ఉంటాయనీ హోరెత్తుతుంటుంది.చిత్రమేమిటంటే, ఎయిడ్స్‌ మొదలుకొని స్వైన్‌ ఫ్లూ వరకు అన్ని జబ్బులూ విదేశాలనుంచే ఇక్కడికి దిగుమతి అవుతున్నాయి తప్ప, ఏ జబ్బూ ఇండియానుంచి ఎగుమతి కావడంలేదు.

'ఏ దేశమేగినా ఎందుకాలిడినా పొగడరా నీ తల్లి భూమి భారతిని' అని ఎప్పుడూ పాడే తెలుగువాడు వైద్యంలో చేయితిరిగినవాడే! ఆ మాటకొస్తే పైసా ఖర్చు లేని మందూ మనవాడే చెబుతాడు. 'లంఖణం పరమౌషధం' అంటాడు. మందుకు విపరీతార్థం చెప్పి 'పానా'యామం చేయగల దిట్ట తెలుగువాడే! ఎవడి ఇంట్లో వాడు వైద్యం చేసుకుంటానంటే అతగాడు ఒప్పుకోడు. ఔషధం కానిది అవనిలో లేదు అంటూనే పెరటిచెట్టు వైద్యానికి పనికిరాదంటాడు! నవ్వొచ్చిందంటే వైద్యుణ్నీ లెక్కచెయ్యడు. 'వైద్యో నారాయణో హరిః' అని అందరూ అంటుంటే, అతడు వైద్యోనారాయణో 'హరీ' అని పళ్లికిలిస్తాడు. హరీ అన్నా, టపా కట్టడమన్నా తెలుగువాడి అర్థం వేరుగా ఉంటుంది. తిక్కరేగితే చెట్టంత వైద్యుణ్నీ పట్టుకుని 'నీచేతి మాత్ర వైకుంఠయాత్ర' అనడం తెలుగువాడికే చెల్లు.

ప్రపంచంలో ఏ పిచ్చీ లేనివాడు ఎవడూ లేనట్టే, ఏ జబ్బూ లేనివాడు ఎవడూ లేడన్నది తెలుగువాడి సిద్ధాంతం.
'లేనివాడికి ఆకలిజబ్బు ఉన్నవాడికి అరగని జబ్బు' అని పాడతాడు.

వైద్యవృత్తి రహస్యాలను తెలుగువాడు ఔపోసన పట్టాడు. అందుకే 'చావుకు పెడితేకానీ లంఖణానికి తేలదు' అంటాడు. 'నినువీడని నీడ' ఎవరూ అని అడిగితే వైద్యుడు అని తెలుగువాడు ఠక్కున చెబుతాడు. 'చచ్చేదాకా వైద్యుడు వదలడు' అని చెబుతాడు. వెనకటికి రోగులు వైద్యులను చూసి భయపడేవాళ్లు. స్వైన్‌ఫ్లూ పుణ్యమా అని, ఇప్పుడు రోగులను చూసి వైద్యులు భయపడుతున్నారు. ఏ రోగివల్ల తన ప్రాణంమీదికి వస్తుందోనని తల్లడిల్లుతున్నారు.

'నేను రాను మొర్రో సర్కారు దవాఖాన'కు అనేది ప్రభుత్వ వైద్యుల గీతం కూడా అయిపోయింది.

'ఎన్నో వ్రణాలు కోసినాను, నా వ్రణం కోసినప్పుడున్నంత నొప్పి లేదే'అన్నవాడూ మన వైద్యుడే!

జబ్బులకు సైతం మానసిక బలహీనతలు అంటగట్టడం తెలుగువాడి ప్రతిభే.పచ్చకామెర్ల వాడికి లోకమంతా పచ్చగా కనిపిస్తుందంటాడు!

'ఇంతింతై జబ్బు ఇంతై' అనడం మనవాడికి పరిపాటి. కోతిపుండు బ్రహ్మరాక్షసి అయిందే అని కలత చెందుతాడు. దీనికన్నా పుండుమీద కారం రాసినట్టు మాట్లాడేవారిని చూసి ఎక్కువ బాధపడతాడు.

'బాధే సౌఖ్యమనే భావన' తెలుగువాడి ఆరోగ్య వేదాంతం! నొప్పికి విరుగుడూ చెబుతాడు. 'గర్భాధానం ముచ్చట్లు లంఖణాల్లో తలచుకుంటే' ఎంత బాగుంటుంది అంటాడు. అన్నీ సాగితే రోగమంత భోగమే లేదంటాడు.'అన్నం హితవు లేనివాణ్ని కరవేం చేస్తుంది?' అని ప్రశ్నిస్తాడు.

అంతమాత్రాన ప్రతిదానికీ లేదు, లేదంటే వూరుకోడు. ప్రత్యేకించి తన భార్య నోటివెంట లేదు అనే మాట వస్తే అస్సలు వూరుకోడు. 'పుండు మీదికి నూనె లేదంటే బూరెలొండవే పెళ్లామా' అన్నవాడూ తెలుగువాడే.

విశేషమేమిటంటే, తెలుగువాడు వైద్యుడి దగ్గరకు పోయేటప్పుడు తన జాతకం ఎలా ఉందో ఆలోచించడు. వైద్యుడి హస్తవాసి ఎలా ఉందోనని ఆరాతీస్తాడు. అదేమిటంటే 'ఆయుష్షు గల రోగి హస్తవాసి గల వైద్యుని దగ్గరకే పోతాడు'అని చెబుతాడు. దీన్నిబట్టి చూస్తే ప్రభుత్వ వైద్యుల నియామకాలన్నీ హస్తవాసి పరీక్షించి ఇస్తే బాగుంటుందనిపిస్తాడు.

అలవోకగా ఆరోగ్య సూత్రాలు, ముందు జాగ్రత్తలు చెప్పడం తెలుగువాడికి అలవాటు. 'అనగా అనగా రాగం, తినగా తినగా రోగం' అంటాడు.'రాయంగరాయంగ కరణం... పారంగ పారంగ మరణం' అని సిద్ధాంతీకరిస్తాడు. 'అరఘడియ భోగం... ఆరు నెలల రోగం' అనీ హెచ్చరిస్తాడు. అరిశె ఆరు నెలల రోగం బయటకు తెస్తుదనిపరిశోధనాత్మకంగా చెబుతాడు.

తెలుగువాడు 'ఎవ్వనిచే జనించు' పద్యమే కాదు , ఎవ్వనిచే మరణించు'అన్న పద్యమూ పాడతాడు. 'ఆయువు గట్టిదైతే అన్ని రోగాలూ పోతాయి'అని ధీమాగా చెబుతాడు. 'ఆయుష్షు లేక చస్తారు కానీ ఔషధం లేక చస్తారా?' అని ఎదురు ప్రశ్నలు వేస్తాడు. ఇంతచేసీ అరచేతిలో ప్రాణాలు పెట్టుకుని బతుకుతున్నానంటాడు. 'కొత్త వైద్యుడి కన్నా పాత రోగి మేలు' అంటాడు. అంతవరకు సర్దుకోవచ్చు. ఎటొచ్చీ కొత్త వైద్యుల నియామకం ఎందుకు? పాత రోగులనే వెతికి పట్టి ఆసుపత్రుల్లో వైద్యులుగా నియమించాలంటాడేమోనని ఎంతమంది హడలి చస్తున్నారో ఎవరికి తెలుసు?

జీవితం ఒక యోగం

- చక్కిలం విజయలక్ష్మి
జీవితం గురించి, భగవంతుని గురించి సరైన అవగాహన లేనివారే జీవతమూ, భగవంతుడూ వేరు వేరు అనే భావనతో ఉంటారు. భగవంతుడు సృజించిన, భగవంతునిలోంచి ఉత్పన్నమైన జీవితం ఆయనతో వేరుపడి ఎలా ఉంటుంది!? చెట్టులోంచి వచ్చిన కాయ చెట్టు తాలూకు జీవ లక్షణాలనే కలిగి ఉంటుంది- రూపం వేరైనా. చాలామంది భగవంతుణ్నిపూజ గదికే పరిమితం చేసి ఉంటారు. ఎంతో నిష్ఠగా, పవిత్రంగా పూజావిధిని నిర్వహించిన వ్యక్తి, పూజ ముగించి ఆ గది తలుపులు మూయగానే పూర్తిస్థాయి 'సామాజిక స్పృహ'ను పులుముకుంటాడు ఒక వ్యక్తిలోని దైవత్వానికి, రాక్షసత్వానికి ఒక 'గడపమాత్రం' దూరమేనా!?

వేదం 'సర్వభూత దయ'ను నిర్దేశించింది. నీచస్థాయి జీవి అయిన కుక్కనైనాకాలితో తన్నకూడదని విజ్ఞుల ఉపదేశం. చీపురుకట్టకూ తగిన మర్యాద ఇవ్వాలనిదివ్య జనని శారదామాత అభిప్రాయం. మనం మన సాటి మనిషిని, తోటిమనిషినిమానసిక హింసకు గురి చేస్తున్నాం. మన స్వార్థంకోసం మరెందర్నో,మరెన్నింటినో... మరెన్ని రకాలుగానో. మనం రెండు వేషాలు వేస్తూ ఉంటాం-మానసికంగా! ఒకటి భక్తుడిగా, మరొకటి సామాజికుడిగా. ఈ నాటకీయతమనకుఅవసరం లేదు. ఈ వేషాల మార్పుతో పనిలేదు. కదలని దేవుడు పూజామందిరంలో ఉంటే, కదిలే దేవుళ్లు బయట ఉన్నారు. పలకని దేవుడు లోపల ఉంటే, పలికే దేవుళ్లు బయట ఉన్నారు. అంతే. మనుషులేకాదు, సమస్త జీవజాలం, జీవంలేని వస్తుజాలమూ భగవంతుని సృజనే. ఆయన ప్రతిరూపమే. మనం సామరస్య స్పృహ, సమతాదృష్టి కలిగిఉంటే చాలు.

విజ్ఞులు భగవత్‌ సాధనకు ఒక్క యోగాన్ని మాత్రమే నిర్దేశించలేదు. భక్తి, జ్ఞాన యోగాలతోపాటు కర్మయోగాన్నీ సూచించారు. సర్వభూత దయ, సాటి మనుషుల పట్ల సామరస్య ధోరణి, త్యాగం, విరాగం, నిష్కామకర్మ, ప్రతి కర్మలో ఆధ్యాత్మిక దృష్టి... ఇవన్నీ కర్మయోగమే. యోగాన్నిపూజామందిరంలో మాత్రమే ఏ యోగీ నిక్షిప్తంచేయలేడు. భగవంతుణ్ని ఒక్కఆలయంలో మాత్రమే ఏ రుషీ ఆవాహన చేయలేడు. మోక్షం ఏ దేవుడూగరిటెతోవడ్డించేది కాదు. అందుకు జీవితాన్నిచ్చాడు భగవంతుడు. ఇది చాలా సరళమైన యోగం. అదే... జీవితాన్ని యోగంగా భావించటం.

ఎలా! ఇదెలా సంభవం!? సామాజిక జీవనంలో ఒక రూపాయి సంపాదించాలంటే, కేవలం పదిమందిలో ఒకరిగా గుర్తింపు పొందాలంటే, కనీసం కుటుంబ సభ్యుల ప్రేమ సంపాదించాలంటే ఎంతో కష్టపడతాం. మరెంతో త్యాగం చేస్తాం. మహోన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక జీవనాన్ని ఆస్వాదించాలనుకున్నప్పుడు, దాన్ని సాధించాలనుకున్నప్పుడు ఆ మాత్రం శ్రమ తీసుకోలేమా? ఏ మాత్రం సాహసం చేయలేమా? దాని ఫలితం సర్వోత్కృష్టమైన, సర్వ శ్రేష్ఠమైన జీవన్‌ ముక్తి, జన్మ రాహిత్యం. పరమాత్మ పదం. దానికై చేయలేనిది ఏముంది? చేయరానిది ఏముంది? ప్రారంభంలో కష్టం అనిపించినా సాత్వికాహారంలా క్రమేణా సులువవుతుంది. రుచి దొరుకుతుంది. చివరకు వదలలేనిదవుతుంది. అందుకే ఆ పనిలో నిమగ్నమవుదాం.

ఆ దిశగా... ప్రతి పనిలో పక్కవారి ఇబ్బందిని గమనిద్దాం. ప్రతి లాభంలో పక్కవారికి భాగం అందేలా చూద్దాం. ప్రతి మాటలో పక్కవారికి మాధుర్యం అందజేద్దాం. దైన్యాన్ని పోగొడదాం. ధైర్యాన్ని, ధీశక్తిని ప్రోది చేద్దాం. అవతలివారి ఆవేదనలో సగం మనం తీసేసుకుందాం. మన ఆనందంలో సగం అవతలివారికి భాగం పెడదాం. అప్పుడు ప్రపంచమే పూజామందిరం అవుతుంది. ప్రతి దేహధారీ దేవుడై విలసిల్లుతాడు. అప్పుడు మన పూజ ఒక్క దేవుడికి కాక కోట్లాది దేవుళ్లకు అందుతుంది. మన ఆరాధన ఒకపూజా మందిరానికే చెందక ప్రపంచపరివ్యాప్త మవుతుంది. మన సాధన ఒకటికికోటి రెట్లుగా మారి, పరమాత్మవైపు మనం వేసిన ఒక్క అడుగుకోట్లాదిఅడుగులకు చేరి అగణితమై భగవంతుడు మరింత, మరెంతో చేరువైఅరచేతిలో ఆమలకంలా భాసిస్తాడు. మన 'ప్రేమవిశ్వరూపం' ముందు వామనుడై,అంగుష్ఠ మాత్రుడై, కుశాగ్ర (తృణాగ్ర)మాత్రుడై మన హృదయంలో ప్రేమమీదతానుగాబందీయైపోతాడు.